Vijgen na Pasen

De wereld als een kunstwerk zien

Categorie: Islam

Erdogan tegen het kruis

  
‘Deze strijd is de strijd tussen de sikkel en het kruis. Laten we ons verenigen onder de sikkel. U zult zien dat we zeer talrijk zullen zijn!’ (Uit de affiche die via de Facebook-pagina van Erdogans AKP-partij momenteel wordt verspreid in België)

Zo feministisch zijn we écht

  

Pervers en perfide

  

In de Amerikaanse 7de infanterie divisie werd onlangs een moslim tot aalmoezenier benoemd. Khallid Shabazz, een moslim-bekeerling die vroeger Michael Barnes heette, moet er ‘spirituele leiding’ geven aan 14.000 soldaten waarvan de meesten christenen zijn. Het geeft te denken dat dit uitgerekend onder Donald Trump gebeurt. Het doet me onwillekeurig denken aan 9/11, waarvan ik altijd gedacht heb – en nog steeds denk – dat het een samenwerkingsverband was tussen Oost en West, tussen de moslimwereld en de Amerikaanse machthebbers. Op de 1400 aalmoezeniers in het Amerikaanse leger zijn er 5 moslim. Toch werd uitgerekend Shabazz gekozen om een overwegend christelijke divisie spiritueel te leiden. En hij werd niet gekozen door moslims, want in de Amerikaanse legerleiding zitten die volgens mij niet. Ik denk dat wij ons niet kunnen voorstellen hoe pervers en perfide degenen zijn die de macht bezitten in Amerika. 

De paus en de muur

  

Pope Francis continues to argue for two interrelated points that, while seemingly humane, compromise Western nations and expose their citizens to danger. He reiterated his first point earlier this month when he said, “I appeal not to create walls but to build bridges.” Francis has made this appeal frequently, both figuratively (when imploring Western nations not to close their doors against more incoming Muslim migrants) and literally (for instance by characterizing Donald Trump’s proposal to build a U.S.-Mexico wall as “not Christian”).

 Francis reiterated his second point a few days ago when he said, “Muslim terrorism does not exist.” His logic is that, because there are Christians who engage in criminal and violent activities—and yet no one blames Christianity for their behavior — so too should Islam not be blamed when Muslims engage in criminal and violent activities. In this, the Catholic pope appears unable or unwilling to make the pivotal distinction between violence committed in accordance with Islamic teachings, and violence committed in contradiction of Christian teachings.

But there’s another relevant and often overlooked irony: every morning Francis wakes up in the Vatican and looks out his window, he sees a very large and concrete reminder that gives the lie to both his argument against walls and his argument in defense of Islam. I speak of the great walls surrounding Vatican City, more specifically the Leonine Walls.

Context: A couple of years after Islamic prophet Muhammad died in 632, his followers erupted out of Arabia and conquered surrounding non-Muslim lands in the name of Islam. In a few decades, they had annexed two-thirds of what was in the 7th century Christendom. They took all of the Middle East, North Africa, and Spain, until they were finally stopped at Tours in central France (732). By the late 9thcentury, jihadi incursions had transformed the Mediterranean Sea into a Muslim lake; the major islands — Sicily, Crete, Rhodes, Malta, Cyprus — were conquered, and the European coast was habitually raided for booty and slaves. According to the most authoritative and contemporary Muslim chroniclers — al-Waqidi, al-Baladhuri, al-Tabari, al-Maqrizi, etc. — all this was done because Islam commands Muslims to subjugate and humiliate non-Muslims.

It was in this context that, in 846, Muslim fleets from North Africa landed near Rome. Unable to breach the walls of the Eternal City, they sacked and despoiled the surrounding countryside, including — to the consternation of Christendom — the venerated and centuries-old basilicas of St. Peter and St. Paul. The Muslim invaders desecrated the tombs of the revered apostles and stripped them of all their treasures. Pope Leo IV (847-855) responded by building large walls and fortifications along the right bank of the Tiber to protect the sacred sites from further Muslim raids. Completed by 852, the walls were in places 40 feet high and 12 feet thick. Further anticipating the crusades against Islam by over two centuries — and thus showing how they were a long time coming — Pope Leo decreed that any Christian who died fighting Muslim invaders would enter heaven. After him and for the same reasons, Pope John VIII offered remission of sins for those who died fighting Islamic invaders. Such was the existential and ongoing danger Muslims caused for Christian Europe — more than two centuries before Pope Urban’s call for the First Crusade in 1095.

Today, many Muslims, not just of the ISIS variety, continue to boast that Islam will conquer Rome, the only of five apostolic sees — the other four being Antioch, Alexandria, Jerusalem, and Constantinople — never to have been subjugated by jihad. Similarly, Muslims all throughout Europe continue exhibiting the same hostility and contempt for all things and persons non-Islamic, whether by going on church vandalizing sprees and breaking crosses, or by raping “infidel” women as theirs by right.

In short, Pope Leo’s walls prove Pope Francis wrong on both counts: yes, walls are sometimes necessary to preserve civilization; and yes, Islam does promote violence and intolerance for the other — far more than any other religion. This fact is easily discerned by examining the past and present words and deeds of Muslims, all of which evince a remarkable and unwavering continuity of hostility against “infidels.”

Perhaps most ironic of all, had it not been for Pope Leo’s walls — and so many other Christian walls, such as Constantinople’s, which kept Islam out of Europe for centuries, and Vienna’s, which stopped a full-blown jihad as recent as 1683 — there might not be a pope today to pontificate about how terrible walls are and how misunderstood Islam is. And when Francis accuses those who build walls of not being Christian, as he did of Trump, he essentially accuses men like Pope Leo IV — who did so much to protect and preserve Christendom at a time when Islam was swallowing up the world — of being no Christians at all.

(Raymond Ibrahim)

De Tap en de Tepel

  
Stel: een bende jonge skinheads pest en vernedert een 85-jarige man van Turkse origine al jarenlang. Ze gooien de ruiten van zijn huis stelselmatig in. Op een bepaald moment wordt de oude man bewusteloos geslagen door jongeren. Zou dat uitgebreid de nationale media halen? Ja. En terecht. Zouden pers en samenleving verontwaardigd zijn? Ja. En terecht. Want het is relevant en we moeten vermijden dat racisten dat opnieuw en straffeloos kunnen doen.

Stel: een jongerenbende van Gents-Turkse origine bedreigt een Gentse man van 85, al jaren. Ze vernederen hem als hij buitenkomt. Ze spuwen in zijn gezicht. Ze slaan om de paar weken zijn ramen in. Er volgen ontelbare andere pesterijen. Want de man, Hendrik, hangt slogans uit tegen onverdoofd slachten. En dat vinden sommige mensen niet leuk. Vorige week is Hendrik door jongeren voor zijn deur bewusteloos gestampt. Hij heeft een zware hoofdwonde.

Is dat belangrijk nieuws? Ja. Want de feiten zijn bij politie, justitie en pers al jarenlang bekend zonder dat iemand echt optreedt. Haalt het de nationale media? Nauwelijks. Is de pers verontwaardigd? Neen. Die bericht omzichtig over ‘ongenoegen bij mensen van bepaalde religies’. Maar diezelfde journalisten bestempelen Hendrik zonder schroom en expliciet als moslimhater en antisemiet. ‘Hij heeft het toch wel zelf uitgelokt om bewusteloos te worden gestampt’, staat er net niet bij. En dat was het dan. Een ‘fait divers’. Daarna kan iedereen weer wegkijken.

Wat voorafging: Hendrik hangt al tientallen jaren slogans uit aan zijn raam. Tegen alles wat hij onrechtvaardig vindt. De jagers, de kapitalisten, de fascisten, de katholieke kerk, het mishandelen van dieren. Hij noemde de vorige paus een nazi omwille van zijn Hitlerjugend-verleden en conservatieve standpunten. Hij hing provocatief een DDR-vlag aan zijn gevel. Als hem racisme werd verweten, plakte hij cynisch een affiche aan zijn venster: ‘Het zijn hier allemaal racisten’. En zo hing hij ook een affiche op met een foto van een schaap: ‘Wie is er bang van de islam? Ik, arm schaap’. Als een stierenvechter gegrepen werd door een stier, schreef hij erbij: ‘Goed nieuws: de stier heeft gewonnen’. 

Het is opvallend dat de pesterijen en het geweld pas begonnen sinds Hendrik een vijftal jaar geleden slogans tegen onverdoofd slachten begon uit te hangen. Sinds dat moment wordt hij bedreigd door jongeren die hem zeggen dat hij moet stoppen met het ‘beledigen van de islam’. H.E., een man van Turkse origine, plaatste een paar jaar geleden filmpjes op Facebook. Altijd met dezelfde procedure: Hendrik werd uitgedaagd, uitgelachen, bespuwd, vernederd en ‘een vieze, stinkende oude man’ genoemd. Als hij dan emotioneel en overstuur reageerde, werd zijn reactie gefilmd. Dat zette H.E. op Facebook, en impliciet riep hij op om ‘deze racist’ aan te pakken. Ze zouden hem wel eens ‘de keel kunnen oversnijden zoals bij de schaapjes’.

Sinds die oproep werden de ruiten van Hendriks huis tientallen keren ingegooid, zijn huis beklad, zijn bloembakken aan diggelen geslagen – een permanente psychologische terreur voor hem en zijn partner. Hij moest zelfs kogelvrij glas plaatsen. In 2013 werden drie jongeren bij klaarlichte dag op heterdaad betrapt toen ze de ruiten voor de zoveelste keer instampten. De jonge daders, van Gents-Turkse origine, werden opgepakt. De zaak werd geseponeerd.

Op een keer stond H.E. met de kapotte bloembakken in zijn handen voor het huis van Hendrik en zei hij tergend: ‘Zijn uw bloemetjes kapot? Ocharme. Ik zal ze terugzetten.’ Toen Hendrik daar klacht tegen indiende, verwijderde H.E. snel zijn gewelddadige oproepen maar hij postte cynisch: ‘Ik mag niets meer schrijven over de racist, want het is een oude man.’ Met een smiley. Hij voegde eraan toe dat hij via zijn ‘politieke vrienden’ een klacht wegens racisme tegen Hendrik zou indienen bij UNIA. Iets later kreeg Hendrik inderdaad bezoek van de politie. Nadien wachtte H.E. wachtte hem aan zijn deur op om hem uit te lachen. H.E. en de jongeren gingen gewoon door met hun terreur omdat ze merkten dat ze toch niet gestraft werden.

(Chris Michel)

Bron: De Morgen

Wie had dat gedacht! 

  

Uit een onderzoek van de Erasmus Universiteit blijkt dat vrijwel alle vrouwen tussen de 18 en 45 jaar in Rotterdam op straat worden lastiggevallen. Bijna geen enkele vrouw doet aangifte, maar past wel haar gedrag aan door zich anders te kleden, mannen niet meer aan te kijken of om te lopen. 84% procent van de ondervraagde vrouwen heeft last van seksueel getinte toenadering en 44% van seksuele intimidatie als achtervolgen, om seks vragen en in het nauw drijven. Complimenten en nastaren zijn hierbij niet meegerekend. 40-50% van de vrouwen heeft aangegeven dat ze het afgelopen jaar is achtervolgd, om seks gevraagd of beledigd. De meeste daders waren – kijk eens aan – Marokkanen. 

Kill them all

  

It didn’t get any attention, because this issue never does, but ISIS released a propaganda video this past weekend calling for the complete extermination of Christians in Egypt. This, of course, is not an idle threat. They’ve been exterminating Christians all over the Middle East, to the sounds of deafening silence in the West.

In Egypt particularly, Christians, who’ve been in that country since St. Mark brought the Gospel there sometime around the year 35, face extinction. There used to be plenty of Christians as well in places like Iraq, Afghanistan, Libya and Syria — where again they have existed since the dawn of the Faith, and hundreds of years before Islam ever showed up — but most of them have either been slaughtered or exiled.

How is there so little interest in the genocide of our brothers and sisters in Christ? When Christians were persecuted by Muslim invaders hundreds of years ago, a crusade was launched to protect the faith from annihilation. I’m not saying that we ought to launch another one — although I wouldn’t necessarily be opposed to it — but at least we could take the time to, I don’t know, notice what’s going on.

Any genocide ought to spark our outrage, but, as Christians, the thought of the religion being completely eradicated in the place of its birth by these barbarians ought to fill us with a special sort of righteous anger. There are more than lives at stake here, after all. How many souls will perish because the Gospel has been prevented from flourishing in these regions of the world?

I hope that we all take time to pray for our brothers and sisters in Christ today. And I hope we remember the example they are setting through their martyrdom, which hopefully will move us to endure what few and minor sufferings we face here with the same courage and faith that they have demonstrated.

(Matt Walsh)

Zalig zij die …

  
‘Iemand ‘zalig kerstmis’ wensen is één van de grootste zonden. Het is erger dan iemand doden.’

(Sjeik Abu Mussab Wajdi Akkari)

In het stof zal hij kruipen

  

Het is een beeld dat we in de toekomst nog vaak zullen zien: blanke man gaat door het stof voor allochtone vrouw. De omkering is dubbel: een blanke gaat door het stof voor een allochtoon, een man gaat door het stof voor een vrouw. De betekenis is duidelijk: pay back time. Nadat de blanke man zowel allochtonen als vrouwen eeuwenlang onderdrukt heeft, is het nu zijn beurt om hoofd en knie te buigen. Wat is er gebeurd? Parlementslid Luk Van Biesen zou in het heetst van de (gedachten)strijd iets kwetsends gezegd hebben tegen Meryame Kitir. No big deal, dat gebeurt voortdurend. Je kunt geen debat op het scherp van de snee voeren zonder anderen te kwetsen. Maar dit keer was de ‘andere’ een Marokkaanse, wellicht een moslima, en dat maakt van Van Biesen een racist.  

Groter zonde kun je vandaag niet begaan, en de verontwaardiging had dan ook een kracht van 7 op de schaal van Richter. Als een aardbeving trof ze het parlement en de schokgolven waren voelbaar in heel medialand. Het was lang niet zeker wat Van Biesen precies gezegd had. De meesten hadden niks gehoord en Van Biesen zelf ontkende de aantijging. Maar dat speelde geen rol. De beschuldiging was gemaakt – notabene door Creepy Kristof Calvo – en kon niet meer teruggeschroefd worden. Ontkennen was bevestigen. Van Biesen stond voor de keuze: zijn verontschuldigingen aanbieden of ontslagen worden. Want met racisme is het als met pedofilie: het volstaat dat je ervan beschuldigd wordt om ontslagen te worden. En dus koos Van Biesen eieren voor zijn geld: liever door het stof kruipen dan zijn job kwijtspelen. 

Hij was niet de eerste en hij zal niet de laatste zijn. Hij maakt deel uit van een lange rij van stropdragers: notabelen die publiekelijk vernederd worden om duidelijk te maken wie de baas is. En de baas is niet klikspaan Calvo, of de beledigde Kitir, of de gedemoniseerde moslims, of de gediscrimineerde feministen. Hun onbewuste wraakzucht – zorgvuldig gecamoufleerd door rechtvaardigheidsgevoel en morele superioriteit – is alleen maar een middel om de vrije samenleving te vernietigen, om van vrije mensen makke onderdanen te maken die zonder vragen alles doen wat van hen verwacht wordt. Dat is de strijd die vandaag gestreden wordt: de strijd tussen de vrije mens – en dat is in de eerste plaats de blanke man – en een onzichtbare ‘baas’ die geen tegenspraak duldt. 

Van Biesen die in het stof buigt voor Kitir is slechts één klein wapenfeit in die strijd, maar het is wel een beeld dat de kern ervan zichtbaar maakt. Het parlement is namelijk de plaats waar de ideeën met elkaar botsen. Het verbale en emotionele geweld dat daar onvermijdelijk mee gepaard gaat, is de prijs die betaald wordt voor het vinden van de waarheid. De waarheid is op haar beurt de hoeksteen van de vrije samenleving. Door het verbaal kwetsen van bepaalde mensen strafbaar te stellen, wordt de vrije samenleving systematisch ondergraven. Iedere explosie van verontwaardiging over dergelijk ‘kwetsend gedrag’ doet haar op haar grondvesten daveren, en vroeg of laat zal ze helemaal instorten. We zullen dan moeten leven tussen het puin van de vrijheid en dat zal onnoemelijk veel kwetsender zijn dan welke racistische opmerking ook. 

We kennen intussen allemaal de beelden van totaal vernielde steden in het Midden-Oosten. We weten van de dagelijkse explosies en aanslagen die er plaatsvinden. Wat we echter niet weten, is dat al dat fysieke geweld niets anders is dan een weerspiegeling van het mentale geweld dat onze eigen vrije samenleving nu al tientallen jaren teistert. Al die beschuldigingen waartegen je je niet kunt verweren, al die explosies van verontwaardiging, al die vernederingen die de eertijds zo trotse vrije mens moet ondergaan: het is de innerlijke versie van wat in het Midden-Oosten uiterlijk gebeurt. We leven temidden van een zelfvernietigende geestelijke oorlog en we beseffen het niet. Een blanke man die op de knieën gaat voor een allochtone vrouw: we zien het als een beeld van onze humaniteit, terwijl het precies het omgekeerde is.           

Europa redt