Vijgen na Pasen

De wereld als een kunstwerk zien

Categorie: Koen Meulenaere

Hoeren

Een beetje algemene menskunde volgens Koen Meulenaere:

Er zijn drie soorten hoeren.

De eerste bestaat uit onze vriendinnen de straathoekwerksters en de barmadelieven.
Door de Almachtige in zijn tuin van Eden gezet, volgens de enen als beproeving en volgens de anderen als beloning, maar hoe dan ook van hogerhand gestuurd.
Er zijn ook wetenschappers die volhouden dat tippelaarsters een logisch vervolg zijn van een enorme knal die 6 miljard jaar geleden heeft plaatsgevonden.

De tweede categorie bestaat uit de escortmeisjes.
De Steve-Stevaertkring.
Geen initiatief van Ons Heerke maar van de vrije markt, ten behoeve van zielenpoten die op openbare gelegenheden niet graag als dusdanig worden gekapitteld.
Al gebeurt dat vaak toch door een al te groot leeftijdsverschil, of ten gevolge van onnauwkeurige instructies aan de provider.

De derde categorie ten slotte, gestuurd door Heerke noch markt, wordt gevormd door de politici en, naar kwatongen beweren, door de journalisten.
Het summum van hoererij is een combinatie van die twee.

Résistance

Groot nieuws op deze heuglijke dag!
Drie Grote Vlaamse Schrijvers – Tom Lanoye, Erwin Mortier en Stefan Hertmans – hebben besloten om hun boekenbeursonderonsje over de Grote Oorlog te vervangen door een gesprek over de Kleine Oorlog tegen de nieuwe regering, een oorlog waar ze, vol historisch bewustzijn, enthousiast aan deelnemen.
Vanuit hun rode pluchen zetel.
Dàt zal indruk maken!
Vooral op de gewone man, het gebruikelijke kanonnenvlees.
De drie GVS-ers pikken het niet dat de regering – lees: Bart De Wever – zomaar eventjes 5% wil besparen op cultuur, en dus ook op henzelf.
Ik weet niet of ik voor de gewone man mag spreken – waarschijnlijk niet – maar voor mijn part bespaart de regering 20% op al wat tegenwoordig cultuur heet. Zoals in Nederland, een land vol cultuurbarbaren, zoals iedereen weet.
Ik bladerde vandaag toevallig in een vuistdik boek over de grote cultuurbijdragen van Jan Fabre.
Hier mag de regering voor mijn part 100% op besparen.
Dat is een winst van 50.000 euro per jaar. Of 500.000 ik wil er vanaf zijn.
En dan spreek ik nog niet over de morele, esthetische en emotioneel-intelligente winst.
Niemand die daar wat mee verliest, behalve Jan Fabre zelf, maar die is al lang binnen.

Benieuwd wat al die rose en rode cultuurdragers zullen zeggen als de nationale betoging morgen uit de hand loopt. Want de donkerrode PS is naar verluidt al maandenlang oorlogstaal aan het spreken. In de Franstalige kranten wordt de nieuwe regering afgeschilderd als een Vlaamse – en dus nazistische en fascistische – regering, en wordt er dagelijks opgeroepen tot Résistance: verzet tegen de vijand, de vreemde bezetter.
Dat zijn wij Vlamingen dus, die de Franstaligen al de helft van België afgenomen hebben en nu ook de andere helft nog willen.

Als dat maar goed afloopt …

Maar het is niet allemaal kommer en kwel.
De vakbonden dreigen namelijk de VRT helemaal plat te leggen.
Dat vond ik als kind al hoogdagen: vervangingsprogramma’s! Alleen maar muziek op de radio!
Geen gezever, geen nieuws, geen Siska Schoetersen!
En het kost bijna niets.
Ik overweeg voorwaar mijn radio nog eens aan te steken, na meer dan 30 jaar!

Maar het zou 5 november niet zijn als er niet nòg goed nieuws was.
Luistert u maar naar Koen Meulenaere.

Het is niet allemaal slecht, wat de regering De Wever beslist.
Het meeste wel, niet alles.
Zo wil ze naast in vele andere ook in de budgetten van de nationale wetenschappelijke en culturele instellingen de hakbijl zetten.
Als we spreken over een sector waar de voorbije decennia een zondvloed aan subsidies slecht is beheerd, dan spreken we over de nationale wetenschappelijke en culturele instellingen.
Bijna zo erg als Electrawinds.
Neem het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten.
Er moeten dus ook Lelijke Kunsten zijn, maar die krijgen geen museum, tenzij in Gent.
Organiseren ze een prestigieuze tentoonstelling over Rogier Van der Weyden, uit de grootste musea ter wereld worden werken van onschatbare waarde geleend, moeten ze na een week de tent sluiten omdat ze bij werken aan het dak de buis van de waterleiding hebben lek geboord.
Alle doeken nat.
Aan die lui vertrouw je geen geld toe, en zeker geen schilderij.
Het Nationaal Orkest.
Dat kan nog evenveel lawaai maken met een trompet of drie minder.
En zonder hoorns, nu zijn er vijf.
Tien altviolen zeg, waarom geen twintig?
Waarom moeten er vier fagotten meeblazen als één al zo verschrikkelijk klinkt?
En waarom zijn er naast de pupiteraanvoerder nóg drie trombones terwijl er bijvoorbeeld maar één tuba is? Het merendeel der instrumenten in het Nationaal Orkest kan makkelijk worden vervangen door één kleine elektronische tafelpiano van 200 euro.
Het Nationaal Instituut voor Natuurwetenschappen.
Een jaar of twintig geleden een kleine boost gekregen toen de speelgoed- industrie een commerciële hype rond de dinosaurussen creëerde, maar voor de rest valt daar behalve een opgezette beer en een min of meer correct nagebouwd geraamte van een mammoet niet veel te bewonderen.
Het Museum voor Midden-Afrika, nog zoiets.
Had misschien zijn nut ten tijde van onze missionarissen, maar is voorbijgestreefd.
Een standje met het ebolavirus? U kunt lang zoeken.
Waarom staat de in Congo geboren en voor antropologen toch zeer interessante Marc Reynebeau er niet geëxposeerd?
Heeft overigens zelf het Museum van vooringenomenheid beschuldigd, balancerend op het randje van racisme en geschiedenisvervalsing.
Wie geïnteresseerd is in Midden-Afrika belt maar naar Peter Verlinden, of naar Pierre Chevalier.
Het Legermuseum! In het Jubelparkcomplex.
Onverantwoord.
Niet alleen door de vreselijke wapens die er tentoon worden gesteld, zoals een echte musket uit de tijd van de sansculotten, maar ook door de gruwelijke relikwieën: een buitgemaakte helm van een Duitse soldaat uit de Slag bij de IJzer, althans dat doen ze ons geloven, en een Canadese gamel.
De kelders liggen vol gestouwd met een immense voorraad springstoffen, op scherp staande landmijnen, van hun pin ontdane granaten, bommen, obussen, kisten dynamiet, vaten nitroglycerine, tonnen buskruit, een koffer kartetsen, een doos schrapnels, flessen pentriet, pakken semtex, flacons picrinezuur, een thermos gevuld met uranium-235, diverse ontstekingsmechanismen en opdraaiwerkers, lange en korte lonten…
Eén slecht gedoofde sigaret en de hele Europese wijk van Brussel vliegt de lucht in.
Afschaffen, allemaal.
Voortaan alleen nog regionale musea en blaaskapellen.
Confederalisme begint in de kunst.

Onnodig indien niet ernstig

Een tijdje geleden las ik in de krant dat men aan een of andere universiteit onderzoek had gedaan naar de … voetbaluitslagen.
33 % van de doelpunten werd met de linkervoet gemaakt.
35 % met de rechtervoet.
14 % met het hoofd.
3 % met de hand.
En de rest met een ander lichaamsdeel.
Een paar weken na dit grensverleggende onderzoek klaagden de universiteiten dat ze te weinig geld kregen.
En niemand die in lachen uitbarstte.
Behalve Koen Meulenaere.

PEREAT TRISTITIA

Onze universiteiten kampen met grote financiële problemen.
Van een verrassing gesproken.
Komen er geen extra middelen, zo waarschuwen al eeuwen alle verantwoordelijken van wat voor onderwijsinstelling ook, dan zal de opleiding van onze jeugd dramatisch dalen en gaat ons land kapot.
Dat onze universiteiten te weinig geld krijgen is voer voor discussie, dat ze het verkwisten staat vast.
Wat voor onnozele onderzoeken er worden uitgevoerd!
En allemaal komen ze in ‘Hautekiet’, dat is nog het ergste.
De dag nadien blijkt dan dat een ander onderzoek over hetzelfde tot tegenovergestelde conclusies heeft geleid.
Welke professoren er les mogen geven!
Koen Geens, Johan Vande Lanotte…
Welke faculteiten er bestaan.
Kerkelijk recht!
En daar is de voorbije jaren geld naartoe gestroomd, geloof ons.
Temeer daar sommige decanen ook nog een leerstoel voor hun vriendinnen door u lieten betalen.
Op de universiteit van Leuven bestaat er naast een rector die uit een bierton is gevist blijkbaar ook nog een vakgroep brouwerijtechnologie.
Nu u.
Houdt zich bezig met bierproeven en bier proeven.
Dat kwam vorige week aan het licht in ‘Volt’ op Eén.
Over dit programma citeren wij slechts Herwig Van Hove: ‘Volt? Nee, tegen Volt kan ik niet tegen.’
Volt onthulde dat het bier van AB InBev en Alken-Maes op onze zomerfestivals een lager alcoholpercentage bevat dan aangegeven.
Dat lijkt geen slecht idee om het drankmisbruik bij de jeugd te beteugelen, maar het mag weer niet. Geheime infiltranten van ‘Volt’ waren op verschillende festivals bier gaan kopen en hadden dat laten analyseren door de drinkebroers van de faculteit brouwerijtechnologie, die de aangeleverde bocht meteen in de doorgaans ongebruikte kwispedoor hadden gespuugd.
De vakgroep brouwerijtechnologie overweegt nu juridische stappen.
Tegen AB InBev en Alken-Maes, denkt u?
Nee, tegen de VRT!
U weer: ‘Heeft ‘Volt’ de bevindingen van het lab dan foutief weergegeven?’
Nee, juist!
Ze hebben ze juist weergegeven, voor de openbare nieuwsdienst een zeldzaamheid.
En daar is de universiteit niet van gediend.
Het hoofd van de vakgroep, de opperzuiper: ‘Wij werken nooit nog mee aan een televisiereportage. We hebben een wetenschappelijke reputatie hoog te houden.’
Kijk eens aan, wie had dat gedacht?
Brouwerijtechnologie.
Het probleem is blijkbaar dat de stalen van het bier verzameld waren door ‘Volt’-medewerkers, en volgens het hoofd had dat moeten gebeuren door eigen onderzoekers van zijn afdeling, die naast gratis bier dus ook nog gratis toegang tot de festivals hadden moeten krijgen.
‘Aangezien wij die stalen niet hebben ingezameld’, aldus het hoofd, ‘en niet zeker weten of het wel degelijk om Jupiler- of Maes-bier gaat, willen wij ons lab niet met de conclusies van ‘Volt’ associëren.’
Een vakgroep brouwerijtechnologie die niet kan proeven of het om een aangelengde Jupiler of om een aangelengde Maes gaat!
Dat kunnen ze in alle fakbars blind.
Afschaffen!
Doe dat ook met alle andere academische overbodigheden, en er is geld genoeg.

20140919-154836.jpg

Brood en spelen

Koen Meulenaere laat dezer dagen verstek gaan door hardnekkig NIET over het WK voetbal te schrijven.
En dat voor een gewezen sportjournalist!
Is hij het zijn nieuwe broodheer – the newspaper formerly known as De Financieel-Economische Tijd – verplicht om de klemtoon meer op het brood dan op de spelen te leggen?
Wie zal het zeggen!
Onderstaand stukje is alleszins even ernstig als het speels is.

20140619-145222.jpg
(Bart – Noplace – Verhaeghe)

‘Er zit een haar in de boter, nee, een pruik in de fles Toscaanse olijfolie, tussen Noplace Bart, de opvliegende voorzitter van Club Brugge, en Karel van Eetvelt, de donjuan van Unizo voor wie de vrouwen in bosjes vallen, althans volgens Karel zelf.
‘Na mijn vele en druk bijgewoonde lezingen staan ze in rijen te wachten voor foto’s en autogrammen’, onthulde hij eerder met graagte in een druk gelezen krant.
Waaróp hij allemaal al zijn handtekening heeft moeten zetten, daarvan hebt u hopelijk geen idee. En het kan in elk geval met een decente pen als die van Kaaiman niet worden beschreven.

Unizo is, zo vernemen wij hier, de Unie van Zelfstandige Ondernemers.
Men ziet onmiddellijk het probleem: de beenhouwerij om de hoek is een zelfstandige onderneming, maar Carrefour is ook een zelfstandige onderneming.
En die tweede eet de eerste op.
Wie moet Karel dan steunen, de kleintjes of de groten?
Als hij die laatsten steunt, verdwijnen de eersten, en als hij de eersten steunt, krijgen de laatsten geen voet aan de grond.
Een spagaat die voor de gedelegeerd bestuurder als persoon gemakkelijk valt op te lossen door tijdig weg te vluchten, zoals Kris Peeters, maar die voor de gedelegeerd bestuurder als functie een eeuwige patstelling blijft.

Nergens bleek dat schrijnender dan in Machelen.
Noplace Bart wilde daar een beleveniscentrum uitbouwen dat vreugd en plezier zou schenken aan allen, een weinig winst aan hemzelf, en werk aan, hoeveel waren het er ook weer, veertigduizend mensen.
Of een miljoen, bij economische voorspellingen steekt het niet zo nauw.
Tot zover de goede intenties van Noplace Bart, nu de kwade van Unizo Karel.
Die was tegen het complex omdat de kleine handelaars in Vilvoorde en Leuven over de kop zouden gaan.
Stapte naar de Raad van State!
Tegen zijn eigen lid, daarmee bedoelen we niet waar de meesten van zijn toehoorsters van dromen, maar Noplace Bart.
Als die zijn contributie betaald heeft tenminste, wat we niet weten en ook niet wensen te weten.

20140619-145603.jpg
(Karel – Unizo – Van Eetvelt)

Unizo Karel kreeg gelijk van de Raad, omdat de regering Peeters-Crevits ook in deze zaak,
bij het verlenen van de milieuvergunning, weer had geknoeid dat het een lieve lust was.
Door de sabotage van Unizo Karel heeft Noplace Bart al 70 miljoen euro verloren, nog meer dan in Club Brugge.
De ruzie kwam in een stroomversnelling toen Noplace Bart op de befaamde opiniepagina van De Tijd in een zowel literair als inhoudelijk sterk betoog brandhout maakte van Unizo Karel, sterdanser op het graf van de eerzame ondernemers.
‘Een totaal gebrek aan visie over hoe we in het winkellandschap jobs gaan creëren’, kenmerkte volgens Noplace Bart Unizo Karel.
En hij had hem ook nog goed bij zijn lid door erop te wijzen dat Unizo Karel was vergeten in beroep te gaan tegen de socio-economische vergunning voor de winkelpanden, en dan maar de milieu- vergunning had aangevallen.
Noplace Bart noemde Unizo Karel zwak en intellectueel oneerlijk, en daarenboven een lelijke bosaap, met zijn sarcastische grijns waarmee hij constant de ondernemers uitlacht.
‘Hebt ge die lippen al eens goed bezien?’, besloot Noplace Bart zijn bijdrage met een laatste voltreffer.

Unizo Karel kon dat niet over zijn kant laten gaan, of straks staan de vrouwen nog voor Noplace Bart in de rij.
Samengevat hier zijn repliek: ‘Allemaal leugens.’
Hola, dan is het iets anders natuurlijk.’

Tot zover Koen Meulenaere.

De geïnformeerde lezer zal natuurlijk meteen de link zien tussen het brood en de spelen.
De link? Er is helemaal geen link nodig, beide zijn nagenoeg identiek geworden.
In het voetbalspel draait het enkel nog om het geld, om het kopen en verkopen van mensen.
En in de economie wordt er gespeeld met de voeten en het leven van mensen.
Twee keer dezelfde antieke combinatie dus.
Er mankeren alleen nog waanzinnige keizers en achtervolgde christenen aan.
Maar wacht eens even, die zijn er ook!
Niks nieuws onder de zon dus.
Altijd dezelfde aarde die blijft draaien.
Altijd hetzelfde dat terugkomt.
De wereld: één groot beleveniscentrum.

20140619-145409.jpg

Fils á papa

Nog even de uitslag van de sp.a in Leuven opfrissen?
We spreken over de thuishaven van de voorzitter.
Waar ze hem het best kennen.
Zowel voor de Kamer als voor het Vlaams Parlement: 13,8 procent, dat is respectievelijk 3,3 en 5,6 procentpunten verlies.
De lijst voor het Vlaams Parlement, getrokken door Baby Back zelf, verloor 27 procent van zijn kiezers.
De sp.a is in Leuven nu de vijfde partij!
Achter de N-VA, Groen, CD&V en Open VLD.
De vijfde!
In Leuven!
En om het fiasco totaal te maken verloor de Leuvense socialist Saïd El Khadraoui zijn Europese zetel.

20140603-075726.jpg

Wie een zo schandelijke mislukking op zijn conto heeft, neemt de volgende dag ontslag. Niet alleen als voorzitter, ineens uit de partij.
Hij ondertekent een notariële akte waarbij hij op straffe van een dwangsom verklaart nooit meer in de buurt van het partijgebouw te komen.
Zo iemand gaat zeilen, in een uiterste geval werken, maar in de politiek heeft hij niets meer te zoeken.
Als bovendien het globale resultaat van zijn partij enkel van een complete ramp wordt gered door twee farceurs aan de kust, is zelfmoord de enige respectabele conclusie.
Niet zo bij Baby Back.
Die gaat gewoon voort.
Evenveel praat als vroeger.
En nog onbeleefd tegen onze leider ook.
De vijfde partij in Leuven, zeg!
Nooit heeft een socialist daar slechter gepresteerd, zelfs niet in de tijd toen Fred Vansina en Piet De Somer over de stad heersten.
Het is dat Pa Back nog niet in zijn graf ligt, of hij keerde zich erin om.

Iemand Pa Back gehoord overigens?
Al was het maar in ‘Reyers laat’?
Of in de verkiezingsshow om half drie ’s namiddags, tijdstip waarop de uitgerangeerden nog eens aan het woord worden gelaten omdat er toch niets te vertellen valt?
Pa Back geneert zich dood.
Had in de 1 meistoet nochtans Ma Back mee in de strijd geworpen: mee op de foto, voor het eerst ooit.
En het bleek meteen waarom: Ma Back ontbreekt de uitgesproken gelaatstrekken van de andere Backs.
Gelukkig voor haar.
Op 1 mei mocht ze toch eens mee, net als Bomma Back en Schoonzus Back, al boter aan de galg.
Een uit het nest gevallen vogel als Baby Back is kennelijk niet te redden.
Vond dat zijn partij gewonnen had!

20140603-075900.jpg

Eén zetel kwijt in het Vlaams Parlement en één in Europa, Vlaams 1,3 procentpunten achter- uit en federaal 0,8 procentpunt, terwijl de partij al op een dieptepunt stond.
Dat was natuurlijk nog niet zo erg als in 2007, toen toenmalig voorzitter Johan Vande Lanotte, die zichzelf voor de verkiezingen tot kandidaat- premier had uitgeroepen, liefst 30 procent van zijn kiezers verloor, de sp.a uit alle regeringen werd gekwakt en 300 man moest ontslaan, maar een overwinning kan je het resultaat van vorige zondag enkel noemen indien leugen en waarheid een en hetzelfde begrip zijn geworden.

Zoals bij CD&V, waar ze zich tot doel hadden gesteld: Vlaams en federaal 20 procent.
Halen ze 18,5 procent en roept een glunderende voorzitter Wouter Beek: ‘We hebben ons doel bereikt.’
Zolang daar geen tuchtstraffen op staan, hoeven we geen hoop te stellen in ons politieke systeem.
Ook Baby Back had dus gewonnen.
De niets meer missende camera’s registreerden haarscherp de ontreddering op de gezichten van de andere mandatarissen toen ze het eerste partijbureau na de verkiezingen verlieten.
Het begrip ‘fils à papa’ uitleggen is sinds het aantreden van Baby Back gemakkelijker geworden.
Geen ingewikkelde formuleringen meer van doen, één foto volstaat.
Pa Back evenwel ontkent dat die misfit zijn zoon is: ‘Hij lijkt niet eens op mij.’

(Koen Meulenaere)

20140603-075943.jpg

Landloperij

Omdat ik tot over mijn oren in het werk zit als gevolg van mijn ondoordrachte besluit om marktkramer te worden, iets waarvoor ik de benodigde commerciële talenten in hoge mate ontbeer, laat ik het woord aan iemand die het zelfstandige bestaan weet te combineren met het werken in loondienst.
Hoe hij dat doet, is mij een raadsel.
En dan nog iedere dag!

Dames en heren, hier is Kaaiman!

20140508-172141.jpg

MARKSPLES

Sodexo zal zijn best moeten doen om het pas geopende interneringscentrum in Gent nog slechter uit te baten dan de overheid dat in Merksplas.
Nochtans wensten velen het nieuwe centrum aan de zorgen van de staat toe te vertrouwen, dat zou beter zijn voor de kwaliteit van opvang en begeleiding van de veroordeelden.
Toen was er 9999, een documentaire van Ellen Vermeulen, en werd voor de zoveelste keer bewezen dat je niet op de overheid moet rekenen, zeker niet op de onze.

Tot voor kort leefden wij in de overtuiging dat de nieuwe gevangenis van Beveren de ergste detentie-instelling ter wereld was. Van kortbij gevolgd door Guantanamo, Sing Sing en het Sint- Jan Berchmanscollege.
De ontberingen die bijvoorbeeld de gezusters Libert in de Beverse bajes moesten ondergaan, schokten elk gevoel van menswaardigheid.
Koud, een harde stoel, soep met vezeltjes, geen Plopkoeken in de kantine, slechts één naaktfouille per week, en voor hun half uur in het intieme kamertje bood zich geen enkele geïnteresseerde aan, man noch vrouw.
En dan werd de slappe koffie nog rondgebracht door een rosse cipier!
Met onzedelijke gedachten.
Maar in Merksplas blijkt het nog erger.

Eigenlijk moet het ‘Marksplas’ zijn, want Merksplas is een plaats aan het riviertje de Mark, maar in de Kempen worden wel meer namen verbasterd.
Westel, Tongel, Everbuer en als top of the bill: Peujl, de plaatselijke uitspraak van Poederlee. Beverlo in het Kempens: Bjevel.
Merksplassers worden ‘de Spetsers’ genoemd, vanwege het spetsen in de Mark, of zoals ze zelf zeggen: het spatsen in de Merk.
In Merksplas valt niets te beleven, men zal nog eerder naar Hoogstraten afzakken waar tenminste een discotheek is en een rare kerktoren.
Merksplas is sinds jaar en dag alleen bekend vanwege zijn fameuze landloperskolonie.

Vroeger, voor Maggie De Block bestond, was landloperij nog geen door het ministerie van Cultuur gesubsidieerde hobby maar een misdrijf.
Wie op de openbare weg werd aangetroffen zonder geld voor op zijn minst een zevengranenbrood op zak, kon worden opgepakt.
Die vloog dan naar de gesloten instelling van Merksplas of de halfopen van Wortel, moest daar een beetje helpen op de boerderij, en kreeg in ruil een bed en eten.
Veel daklozen stalen bij de eerste winterkou opzettelijk een raap of een bloemkool op een veld, om dan wegens moeskopperij te worden veroordeeld tot enkele maanden warm binnen.

Die ‘Rijksweldadigheidskolonies’ zijn nog opgericht onder de Hollandse bezetting en functioneerden honderdzeventig jaar naar ieders tevredenheid.
Ze zijn ook werelderfgoed, door de unieke inrichting van het terrein met hoofdgebouwen, boerderij, schitterende kapel en omliggende personeelswoningen.
Tot de betweters in het Brussels Parlement een jaar of twintig geleden vonden dat landloperij en dakloosheid geen misdrijven meer waren, en dat de beoefenaars ervan niet meer mochten worden opgesloten.
Sindsdien zijn die mensen veel beter af, dat kan iedereen die via grote stations spoort met eigen ogen vaststellen.

De kolonie zelf bestaat nu uit een centrum voor uitgeprocedeerde asielzoekers en een gevangenis waar vooral kleine drugsdelinquenten en geestesgestoorden verblijven, dit onder het befaamde toezicht van het ministerie van Justitie.
Dat de gezusters Libert eens in Merksplas gaan zitten, al is het risico groot dat ze deze keer niet meer naar huis mogen.

Koen Meulenaere

20140508-172222.jpg

Etienne en ons Heerke

We hebben nu vernomen hoe onze hersenen werken, maar de vraag die niet is opgelost, luidt: hoe komt het dat ze zo werken?
Wel: omdat er 60 miljard jaar geleden een enorme knal heeft plaatsgevonden waarna het heelal in een fractie van een seconde in alle richtingen is uitgedijd.
Daardoor kunnen we denken, pompt ons hart, draait de aarde rond de zon, schieten tomaten als paddenstoelen uit de grond, en komt de zee op en trekt ze weer af.

Een beetje ernst alstublieft.

Best mogelijk dat het scheppingsverhaal onwaar is en de big-bangtheorie waar, maar het scheppingsverhaal verklaart wel alles en de big-bangtheorie niets.
Hoe komt het dat we kunnen denken?
Omdat ons Heerke het zo beschikt heeft.
Hoe komt het dat de aarde rond de zon blijft draaien?
Omdat ons Heerke het zo wenste.
Waarom groeit en bloeit wat groeit en bloeit?
Omdat ons Heerke…
Geef toe: dat zit sluitender in elkaar dan de atheïstische leer van moderne wetenschappers.
Waarom bestaat Etienne Vermeersch?
Omdat God dat heeft gewild.
Het omgekeerde is ook een tijdje het geval geweest, tot twee fenomenen zich quasi gelijktijdig voordeden: de boetegordel begon wat te fel in de dijen van de professor te prikken, en een kortgerokte juffrouw stapte voorbij het seminarie.

(Koen Meulenaere)

20140331-134647.jpg

Bang!

Goed, Genesis rammelt hier en daar ook een beetje.
Als God toch almachtig was, waarom had hij dan zes dagen nodig in plaats van één?
Of werkte God ‘aan ’t stad’ misschien?
En waarom moest hij Adam een rib afnemen terwijl hij Eva ook gewoon had kunnen scheppen, en liefst beter?
Maar deze kleine tekortkomingen niet te na gesproken houdt het scheppingsverhaal toch heel wat meer steek dan de big-bang-theorie van enkele hovaardige geleerden.

20140325-150832.jpg

Amerikaanse onderzoekers zijn deze week weer eens met het monster van Loch Ness aan hun haak tevoorschijn gekomen: ze hebben ontdekt hoe het heelal ontstaan is: ‘Na de oerknal dijde het heelal in een fractie van een seconde enorm uit.’
Nee toch.
Daarvoor hebben ze twintig jaar op de Zuidpool door een gigantische biceptelescoop zitten turen. Kostprijs van het onderzoek: 3 miljard dollar.
Goedkoper ware geweest Kaaiman op te bellen, collect call.
Die had niet eens zijn verrekijker uit de la moeten halen om tot hetzelfde besluit te komen.

20140325-151017.jpg

De vraag blijft natuurlijk: ‘Waar kwam die oerknal dan vandaan?’
Dat weten ze niet.
Maar indien de overheid nu bereid is opnieuw 3 miljard dollar te investeren in een nog grotere triceptelescoop op de Noordpool, hopen ze over een jaar of honderd mogelijk nieuwe gegevens te verzamelen.
Volgens de directeur van het … wacht, even afschrijven … Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics, in Harvard nemen we aan, heeft hun telescoop voor het eerst in de geschiedenis zwaartekrachtgolven waargenomen.
Ah ja? En waar dan wel?
In de fossiele straling van het vroege heelal!
Weet iemand van u het vroege heelal liggen?
Niemand?
Dat bemoeilijkt dan de falsificatiecontrole een beetje.
En let op: de zwaartekrachtgolven zijn slechts indirect waargenomen, ze hebben ze dus niet eens gezien.
Hoe weten ze dan dat het zwaartekrachtgolven waren?
Omdat er variaties in de polarisatie van de kosmische achtergrondstraling in beeld zijn gebracht, en die kunnen alleen door zwaartekrachtgolven helemaal in het prille begin van het heelal zijn veroorzaakt.
Zo zeggen dezelfde wetenschappers.

20140325-151308.jpg

Geef ons 5.000 euro en een halfuurtje, en wij vinden hier in het Noordkwartier in Brussel gemakkelijk vijf Albanese natuurkundigen die zoveel variaties in de polarisatie van de kosmische achtergrondstraling in beeld brengen als u wenst, maar via een voor ons onbegrijpelijke gedachtesprong zouden we nu precies weten hoe het heelal ontstaan is.
‘Hoe dan’, zult u suf geluld vragen.
Wel, doordat het na de oerknal in een fractie van een seconde enorm uitdijde.

20140325-151439.jpg

Nu de waarheid.
‘In het begin schiep God hemel en aarde. Maar de aarde was nog ongeordend en leeg, over de wereldzee heerste duisternis, en Gods Geest zweefde over de wateren. God sprak: ‘Daar zij licht.’ En er was licht. En God zag dat het goed was, al had Hij liever halogeenspots gehad dan spaarlampen. Nu scheidde God het licht van de duisternis. Het licht noemde Hij dag, en de duisternis noemde Hij nacht. God sprak: ‘Er zij een uitspansel tussen de wateren, om ze van elkander te scheiden’. En zo geschiedde.’

Geef toe: dat zit beter in elkaar dan zwaartekrachtgolven die niemand heeft gezien.
Als die gasten van het Harvard-Smithsonian voor deze onzin de Nobelprijs krijgen, zetten wij onze donatie stop.

(Koen Meulenaere)

20140325-151604.jpg

Het Joenk

Is er weer een land waar de bevolking zich in een referendum mag uitspreken, iets wat Belgen ondanks drie Burgermanifesten nimmer mochten, stemmen ze toch weer tegen de Europese Unie zeker?
Guy Verhofstadt in alle staten: stomme boeren, die Zwitsers.
Chocola en koekoeksklokken zijn hun toevertrouwd, in het afwisselen van borst- en kopklanken moesten ze alleen Bobbejaan naast zich dulden en Jo Vandeurzen, inzake bancaire fraude houdt enkel het ACW gelijke tred, maar vraag die kuikens niet twee minuten redelijk na te denken.
Vóór migratiequota!
In een land dat teert op buitenlanders, hoe is het mogelijk?

Merkwaardig toch hoe telkens als men de burgers erover laat stemmen – in feite de basisidee achter een democratie – ze tegen de EU kiezen.
Zelfs Fransen en Nederlanders, de enige keer dat ze de kans kregen.
Daarom zijn Europese politici als de dood voor een echte democratische bevraging over hun instelling.
En heeft de belangrijkste verkiezing van de komende maanden op donderdag 22 mei in Nederland plaats: als Geert Wilders een monsterscore haalt, barst een steunmuur onder de EU.
Hoe dat voorkomen?
Kaaimans tip: stuur Joenk.
Verhofstadt is dezer dagen in overdrive.
Er zijn mensen die daarachter een uitgekiende strategie vermoeden.
Dat de Aldi-fractieleider zelf wel beseft dat hij geen kans maakt op het voorzitterschap van de Commissie, maar eigenlijk een andere topfunctie nastreeft.
Fout.
Het Joenk gelooft echt dat hij voorzitter kan worden.
En zal fricassee koken van al wie de vorming van de Verenigde Staten van Europa nog tegenwerkt, in daad, woord of gedachte.

(Koen Meulenaere)

20140213-103402.jpg

Kaaiman zet zijn tanden in het Oude Testament

Onderstaande comumn moet gesitueerd worden in het kader van de strijd om het voorzitterschap van de Europese Commissie. Die gaat tussen Olli Rehn en Guy ‘het Joenk’ Verhofstadt.
Volgens Kaaiman is er maar één reden waarom iemand op Rehn – een Fin, en dus verslaafd aan drank en zelfmoord – zou stemmen, en dat is als de tegenkandidaat Verhofstadt heet.

DE MOZES VAN DE LEIE

Nu Guy Verhofstadt in de markt is gezet als de nieuwe Mozes, men prijze Derk Jan Eppink voor de verwoestende metafoor, loont het de moeite deze Joodse volksmenner, Mozes dus, nader te bekijken.
Wat die heeft uit- en aangericht wordt inderdaad slechts door het Joenk overtroffen.
Neem de tien geboden.
Wie denkt dat die van ons Heerke komen, gelooft wellicht ook dat Verhofstadt zijn burgermanifesten zelf heeft geschreven. ‘Bovenal, bemin één God’, dat zou Hij nog zelf hebben kunnen bedenken, maar al de rest staat vol ongerijmdheden.
‘Vader, moeder zult gij eren.’
Ja, en de kinderen?
Geen enkel gebod over kinderen, met hen mag je blijkbaar doen wat je wil, een vergetelheid waarvan sommige katholieke geestelijken duchtig geprofiteerd hebben. In de bijbel worden kinderen gefolterd tegen de sterren op. Vader Abraham had volgens Vader Abraham misschien wel zeven zonen, maar in werkelijkheid had hij er geen enkele. Kreeg hij er op zijn honderdste (!) in extremis toch één, moest hij die van God nog slachten ook. Hallal! Slechts een fractie voor het mes in de keel van die krijsende kleine verdween, zei God: ‘Laat maar. Het was om te lachen.’
Fijne humor, de Almachtige, uw Kaaiman is kennelijk niet de enige.

Wij hebben op een Japans commercieel station eens een programma gezien waarin jonge ouders omgerekend een kwart miljoen euro konden verdienen als ze hun pas geboren baby aan een koord in een kuil vol krokodillen lieten zakken. Wie het diepst durfde, won het kwart miljoen. Op voorwaarde dat de baby heelhuids weer boven kwam, anders won de krokodil.
Was dat idee zelf al aan de waanzinnige kant, dan werd het effect nog verhoogd door een massa gillende en tierende toeschouwers die veel geld op de afloop hadden verwed en de kandidaten aanmoedigden om het niet te snel op te geven.
Een schitterend format dat wij, niet zonder eigenbelang, al bij verschillende Vlaamse omroepen hebben aangeboden maar voorlopig hapt niemand toe.
In de bijbel: op elke bladzijde een variant.
‘Dood niet, geef geen ergernis.’ In één adem, alsof het om hetzelfde vergrijp gaat.
Nu het Boek Numeri, over de grote woestijntocht, hoofdstuk 25.
‘Toen Israël in Sjittim vertoefde, begon het volk ontucht te plegen met de dochters van Moab.’
Merk opnieuw de opvallende parallellen met Open VLD.
‘Daarom ontbrandde de toorn van Jahweh tegen Israël en Hij sprak tot Mozes: ‘Neem alle schuldigen onder het volk en hang hen voor Jahweh op in de volle zon.’ ‘Dood niet, geef geen ergernis’ geldt blijkbaar niet voor de beide auteurs van het voorschrift, nog een punt van overeenstemming met de liberalen.
En het wordt nog erger: ‘Terwijl Mozes gevolg gaf aan de eis van Jahweh (NvuK: die heeft die mensen dus echt opgehangen!), kwam er nog een Israëliet met een bevallige Midjanitische vrouw aanzetten. Toen Mozes dat zag, greep hij een speer en doorstak hen beiden. Toen hield de ramp onder de Israëlieten op, maar door die ramp waren er 24.000 gestorven.’ Vierentwintigduizend!
Die Jahweh is erger dan Hezbolah.
En in een oorlogsstoker als het Joenk heeft Mozes zijn opvolger.

Ooit verraste de leraar Gewijde Geschiedenis uw Kaaiman op het examen door te vragen wat de familienaam van Mozes was. Ook op die vraag moesten wij het antwoord schuldig blijven. De leraar: ‘Awel, Vandenberg! In de bijbel staat toch: toen Mozes Vandenberg kwam.’
Verhofstadt had hij ook goed gerekend.

(Koen Meulenaere)

20131227-115153.jpg