Vijgen na Pasen

De wereld als een kunstwerk zien

Categorie: waar men gaat langs Vlaamse wegen

Verontrustend

  
Zo ziet de vijver (alias het Damvalleimeer) er momenteel uit. Het water heeft een onnatuurlijk blauwgroene kleur alsof er een gigantische wasmachine is in uitgelopen, en aan de randen drijft vieze drab. Waarschijnlijk algen. Ik zie grote vissen net onder het wateroppervlak zwemmen. Als dat maar goed afloopt. Algen hebben de neiging de zuurstof uit het water te halen. De bordjes ‘verboden te zwemmen’ zijn op slag overbodig geworden. 
  

Advertenties

De Gentse Lente

Vandaag nog maar eens naar Gent in het kader van mijn restyling tot kleine zelfstandige marktkramer.
Dit keer zeul ik een grote rol kraftpapier van 15 kilo achter op m’n fiets naar huis.
Onderweg zie ik een affiche hangen: Groot Volksfeest in Gent.
Zozo, denk ik, een volksfeest!
Sinds ik de Gentse Feesten in de greep heb zien raken van de stadsambtenarij en het grote geld, denk ik het mijne van ‘volksfeesten’.
Als embleem zie ik een opgestoken middenvinger.
Ja, dat ziet er beslist volks en feestelijk uit.
Onderaan lees ik: GENTSE LENTE.
Dat suggereert een soort volksopstand tegen de machthebbers, een ontwaken van de democratische geest, naar het model van de Arabische landen.
Zou het Gentse volk werkelijk (feestelijk) zijn middenvinger opsteken tegen Termont en co die zich van de mening van de Gentenaars niks aantrekken?
Dát zou nog eens goed nieuws zijn!
Maar dan lees ik de kleine lettertjes: ‘Migratie redt de stad’.
Lap, daar heb je ’t al!
Zo’n zin kan nooit uit het volk komen. Dat is die overvloed van migranten namelijk al lang beu, laat staan dat het zijn heil en redding verwacht van Turken, Marokkanen en Roma-zigeuners.
Het idee alleen al!
Nee, zo’n slogan kan alleen afkomstig zijn van de politiek correcte elite.
En die heeft lak aan het volk.
Het volk is immers racistisch, onverdraagzaam, haatdragend, verzuurd, enzovoort.
Vandaar natuurlijk die opgestoken middenvinger.
Vandaar ook de newspeak: Gentse Lente, bevrijdingsfeest, volksfeest, termen die natuurlijk precies het omgekeerde betekenen.
De hele affiche is één grote welgemeende fuck you aan het adres van de gewone Gentenaar, uiteraard met steun van Stad Gent.

Wat later lees ik op de omslag van Knack: Waarom verzuurt Vlaanderen?

Ja, hoe zou DAT toch komen!

20140402-191956.jpg

Een wraakroepende plek

20131126-195756.jpg

Met deze foto is een droevig verhaal verbonden.

Links ziet u het jaagpad langs de Schelde.
Aan de overkant ligt Melle.
U kunt nog net een stukje zien van de nieuwe brug.
De oude is op een dag ingestort.
Melle in het nieuws!
Wat echter nooit in het nieuws is gekomen, is het volgende.
U ziet rechts een straat die uitkomt, of liever uitkwam op het jaagpad.
Om de een of andere reden vond men dat niet kunnen, en dus hebben ze die rechte hoek ‘afgesneden’ zodat die arme wielertoeristen nu niet meer zo hard hoeven te remmen als ze hier willen afslaan.
Pech natuurlijk voor de twee oude mensen die al hun hele leven woonden in het huis op de hoek.
Dat huis stond op de plek stond waar u nu de auto en de caravan ziet staan.
Ze hebben die twee mensen simpelweg uit hun huis gezet en het afgebroken.

Ik hoop van harte dat degenen die daar verantwoordelijk voor waren in de hel zullen branden.
En als er geen hel is (wat ik zeer betwijfel) dan moeten ze maar een hoek van de hemel afsnijden en er een hel van máken.
Ze kunnen die klus laten uitvoeren door de onverlaten in kwestie.
Die weten toch al hoe ze een hoek moeten afsnijden en iemands leven tot een hel maken.
Dit keer zal het hun eigen leven zijn.
’t Is eens iets anders.

Ik heb die twee mensen nog gekend.
Brave, vriendelijke mensen.
Ik zat er ooit langs de Schelde te schilderen toen de man naar buiten kwam en een praatje sloeg.
Hij nodigde me naar binnen, waar zijn vrouw mij een kopje koffie aanbood.
Aan de muur hing een schilderij dat de vroegere schoolmeester van Melle nog gemaakt had: een zicht op de brug over de Schelde.
Het was een verrassend goed schilderij, niet het werk van een amateur.
De man vertelde me dat ze op hun oude dag nog uit hun huis zouden gezet worden, het huis waar ze bijna een halve eeuw gewoond hadden.
Hij kon het niet geloven.
Ik ook niet.
Toen ik later zag waarvóór hun huis had moeten plaatsmaken, heb ik de bureaucraten vervloekt die dit op hun geweten hadden.
Misschien woont het oude koppel nu aan de overkant, in de schreeuwlelijke serviceflats die ze daar neergepoot hebben.
Kunnen ze iedere dag naar de overkant kijken, waar hun oude huis stond.
Maar waarschijnlijk leven ze niet meer.
U weet wel: oude bomen die verplant worden …

De ene voorgevel is de andere niet

20131126-181226.jpg

Dit is duidelijk een autovriendelijke woning.

Blauw is altijd schoon

20131126-164559.jpg

Ik wil wedden dat de Etrusken zoiets niet konden!

Waar men gaat langs Vlaamse wegen …

20131119-100249.jpg

… komt men vreemde dingen tegen.

Burn in hell!

20131101-152510.jpg

Destelbergen, op de vooravond van Allerheiligen.

20131027-232332.jpg

De Modderen Man

20131018-185110.jpg

Zo gaan Vlamingen over de drempel (in ’t Vlaams: den arrivee): beslijkt en onherkenbaar.

Jonge Vlamingen kijken in de spiegel

20131018-184637.jpg

Dat multiculturele exemplaar op de voorgrond is onze kleindochter Anna.