Vijgen na Pasen

De wereld als een kunstwerk zien

Tag: Big Bang

Etienne en ons Heerke

We hebben nu vernomen hoe onze hersenen werken, maar de vraag die niet is opgelost, luidt: hoe komt het dat ze zo werken?
Wel: omdat er 60 miljard jaar geleden een enorme knal heeft plaatsgevonden waarna het heelal in een fractie van een seconde in alle richtingen is uitgedijd.
Daardoor kunnen we denken, pompt ons hart, draait de aarde rond de zon, schieten tomaten als paddenstoelen uit de grond, en komt de zee op en trekt ze weer af.

Een beetje ernst alstublieft.

Best mogelijk dat het scheppingsverhaal onwaar is en de big-bangtheorie waar, maar het scheppingsverhaal verklaart wel alles en de big-bangtheorie niets.
Hoe komt het dat we kunnen denken?
Omdat ons Heerke het zo beschikt heeft.
Hoe komt het dat de aarde rond de zon blijft draaien?
Omdat ons Heerke het zo wenste.
Waarom groeit en bloeit wat groeit en bloeit?
Omdat ons Heerke…
Geef toe: dat zit sluitender in elkaar dan de atheïstische leer van moderne wetenschappers.
Waarom bestaat Etienne Vermeersch?
Omdat God dat heeft gewild.
Het omgekeerde is ook een tijdje het geval geweest, tot twee fenomenen zich quasi gelijktijdig voordeden: de boetegordel begon wat te fel in de dijen van de professor te prikken, en een kortgerokte juffrouw stapte voorbij het seminarie.

(Koen Meulenaere)

20140331-134647.jpg

Bang!

Goed, Genesis rammelt hier en daar ook een beetje.
Als God toch almachtig was, waarom had hij dan zes dagen nodig in plaats van één?
Of werkte God ‘aan ’t stad’ misschien?
En waarom moest hij Adam een rib afnemen terwijl hij Eva ook gewoon had kunnen scheppen, en liefst beter?
Maar deze kleine tekortkomingen niet te na gesproken houdt het scheppingsverhaal toch heel wat meer steek dan de big-bang-theorie van enkele hovaardige geleerden.

20140325-150832.jpg

Amerikaanse onderzoekers zijn deze week weer eens met het monster van Loch Ness aan hun haak tevoorschijn gekomen: ze hebben ontdekt hoe het heelal ontstaan is: ‘Na de oerknal dijde het heelal in een fractie van een seconde enorm uit.’
Nee toch.
Daarvoor hebben ze twintig jaar op de Zuidpool door een gigantische biceptelescoop zitten turen. Kostprijs van het onderzoek: 3 miljard dollar.
Goedkoper ware geweest Kaaiman op te bellen, collect call.
Die had niet eens zijn verrekijker uit de la moeten halen om tot hetzelfde besluit te komen.

20140325-151017.jpg

De vraag blijft natuurlijk: ‘Waar kwam die oerknal dan vandaan?’
Dat weten ze niet.
Maar indien de overheid nu bereid is opnieuw 3 miljard dollar te investeren in een nog grotere triceptelescoop op de Noordpool, hopen ze over een jaar of honderd mogelijk nieuwe gegevens te verzamelen.
Volgens de directeur van het … wacht, even afschrijven … Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics, in Harvard nemen we aan, heeft hun telescoop voor het eerst in de geschiedenis zwaartekrachtgolven waargenomen.
Ah ja? En waar dan wel?
In de fossiele straling van het vroege heelal!
Weet iemand van u het vroege heelal liggen?
Niemand?
Dat bemoeilijkt dan de falsificatiecontrole een beetje.
En let op: de zwaartekrachtgolven zijn slechts indirect waargenomen, ze hebben ze dus niet eens gezien.
Hoe weten ze dan dat het zwaartekrachtgolven waren?
Omdat er variaties in de polarisatie van de kosmische achtergrondstraling in beeld zijn gebracht, en die kunnen alleen door zwaartekrachtgolven helemaal in het prille begin van het heelal zijn veroorzaakt.
Zo zeggen dezelfde wetenschappers.

20140325-151308.jpg

Geef ons 5.000 euro en een halfuurtje, en wij vinden hier in het Noordkwartier in Brussel gemakkelijk vijf Albanese natuurkundigen die zoveel variaties in de polarisatie van de kosmische achtergrondstraling in beeld brengen als u wenst, maar via een voor ons onbegrijpelijke gedachtesprong zouden we nu precies weten hoe het heelal ontstaan is.
‘Hoe dan’, zult u suf geluld vragen.
Wel, doordat het na de oerknal in een fractie van een seconde enorm uitdijde.

20140325-151439.jpg

Nu de waarheid.
‘In het begin schiep God hemel en aarde. Maar de aarde was nog ongeordend en leeg, over de wereldzee heerste duisternis, en Gods Geest zweefde over de wateren. God sprak: ‘Daar zij licht.’ En er was licht. En God zag dat het goed was, al had Hij liever halogeenspots gehad dan spaarlampen. Nu scheidde God het licht van de duisternis. Het licht noemde Hij dag, en de duisternis noemde Hij nacht. God sprak: ‘Er zij een uitspansel tussen de wateren, om ze van elkander te scheiden’. En zo geschiedde.’

Geef toe: dat zit beter in elkaar dan zwaartekrachtgolven die niemand heeft gezien.
Als die gasten van het Harvard-Smithsonian voor deze onzin de Nobelprijs krijgen, zetten wij onze donatie stop.

(Koen Meulenaere)

20140325-151604.jpg