Vijgen na Pasen

De wereld als een kunstwerk zien

Tag: kolonialisme

De doodsstrijd van Zwarte Piet

  

Eventjes hebben we gedacht dat de Zwarte-Pietdiscussie beperkt zou blijven tot Nederland, maar dat was natuurlijk zonder de politiek correcte waard gerekend. Als die bloed heeft geroken dan is er geen houden meer aan. Het zal met Zwarte Piet dus gaan zoals met de hoofddoek: men zal blijven aanvallen tot de verdediging van de bange blanke man bezwijkt. Want natuurlijk is een figuur als Zwarte Piet racistisch en een begrip als de Bange Blanke Man niet. Tegen dat soort eenrichtingsverkeer is geen enkele tegenligger opgewassen. De doodsstrijd van Zwarte Piet is dus begonnen. En dat zou niet eens zo erg zijn, als de vraag niet was: wat zal het volgende zijn? Want mensen die zich ergeren aan Zwarte Piet omdat hij hen herinnert aan een pijnlijk koloniaal verleden, die kunnen zich aan nog veel meer ergeren. Zij kunnen zich bijvoorbeeld ergeren aan de standbeelden van Leopold II, de architect van het Belgische kolonialisme. Want is het niet bijzonder pijnlijk om dagelijks met die standbeelden geconfronteerd te worden als je zwart bent? Als je eenmaal begint met je te ergeren, kun je je wel blijven ergeren. Alles in dit land kan de ergernis wekken van de zwarte Afrikaan, want zou België eruitzien zoals het eruitziet zonder kolonialisme? Is het als inwoner van een gekolonialiseerd land niet altijd pijnlijk om het land van de kolonisator te bezoeken? Maar … waarom doet hij dat dan? Is het geen vorm van masochisme om naar België te komen en er zelfs te leven? 

Een zwarte Afrikaan met gezond verstand lacht daar natuurlijk mee. Hij komt naar hier omdat hij het hier veel beter heeft dan in Afrika. Wie als kind zijn hele gezin heeft zien uitmoorden en door een oom op het vliegtuig richting Europa is gezet opdat hij geen kindsoldaat zou worden, die heeft wel wat anders te doen dan zich te ergeren aan Zwarte Piet. Hij is juist blij als hij ziet hoeveel plezier zijn dochtertje beleeft aan Sinterklaas en zijn knecht. Maar niet alle zwarte Afrikanen bezitten gezond verstand. Vooral als ze veel in aanraking komen met Europeanen zonder gezond verstand, kan het gebeuren dat ze zich laten meesleuren door de politieke correctheid. Toch blijf ik me afvragen hoeveel zwarten aanstoot nemen aan Zwarte Piet. Zouden het er werkelijk duizenden zijn zoals Michael Privot van het ENAR (het European Network Against Racism) vandaag beweert in de krant? Ik kan dat moeilijk geloven. Maar ik mag natuurlijk niet racistisch zijn. Als zoveel blanken dom genoeg zijn om mee te doen met de pc-hysterie, waarom zouden zwarten dan verstandiger zijn? Getuigt het trouwens niet van integratie om zich aan te passen aan het mainstream denken van de politieke correctheid? En levert het niet tal van voordelen op? Hoeveel mensen verdienen vandaag hun brood niet met de War on Racism! En ze zullen niet gauw zonder werk vallen, want racisme bestrijden betekent racisme creëren. Als je iemand lang genoeg van racisme beschuldigt, wordt hij ten slotte een racist. Altijd prijs! 

Nee, ik geloof er geen fluit van dat mijn zwarte medemens zich stoort aan Zwarte Piet, behalve misschien wanneer hij er een kans in ziet om vooruit te komen in de maatschappij. Zoals de – zwarte maar verder volstrekt onbekende – regisseur Roger Williams die met zijn kortfilm Blackface op slag beroemd werd. Toen hij veel kritiek kreeg op zijn anti-Zwarte-Pietfilm, was hij ‘nog meer overtuigd van het belang van zijn film’. Ja, zo is het natuurlijk gemakkelijk. Je slaat iemand op z’n gezicht en als hij terugslaat, zeg je: zie je wel dat ik reden had om op zijn gezicht te slaan! Zo heb je altijd gelijk. Michael Privot kan dan ook ongestoord beweren: ‘De polarisatie in dit debat maakt duidelijk dat de Belgische instituties het nog steeds moeilijk hebben met het nalatenschap van het koloniale verleden. Door deze controversiële traditie in ere te houden, negeren ze de pijn die ze veroorzaakt bij duizenden Belgische burgers en inwoners van Afrikaanse afkomst. Beledigende tradities kunnen en moeten evolueren, zodat de Sinterklaastraditie er een wordt van inclusiviteit, in plaats van polarisatie.’ Het is een beproefde methode: je klaagt de polarisatie aan die je zelf veroorzaakt hebt. Want als iedereen zijn gezond verstand had gebruikt, zou Zwarte Piet niet ‘controversieel’ zijn, zou er geen ‘polarisatie’ zijn en zou Michael Privot waarschijnlijk zonder werk zitten. 

Wat kun je tegen dat soort geslepen agressie doen? Toegeven helpt niet, dat heeft de islam ons wel geleerd. Fundamentalistische moslims zien in iedere toegeving een rechtvaardiging van hun gedrag en een reden om nog een tandje bij te steken. Rudolf Steiner zei dat je tegen sommige demonen moet schreeuwen. Je mag ze geen kans geven, je moet ze onmiddellijk de pas afsnijden. In het geval van Zwarte Piet zou je de ‘gekwetste’ Afrikanen kunnen vragen of ze een petitie tegen de hoofddoek willen tekenen, want als de Zwarte Pieten op 6 december hen al zo pijnlijk herinneren aan het koloniale verleden, hoe verschrikkelijk moet de confrontatie met gesluierde moslima’s dan wel niet zijn, die hen dagelijks herinneren aan de Arabische slavenhandelaars van weleer! Misschien hebben de Belgische kolonialisten hen ook slecht behandeld, maar ze hebben hen tenminste de Europese beschaving gebracht, de beschaving die ze blijkbaar zeer waarderen want ze wonen en leven in Europa. Wat hebben de Arabische slavenhandelaars Afrika daarentegen gebracht? De islam? Waarom hebben zoveel Afrikanen trouwens de godsdienst aangenomen van het volk dat hen met de grootste minachting en wreedheid heeft behandeld? Waarom struikelen ze dáár niet over en wél over Zwarte Piet, de hofnar van Sinterklaas die blanke kindertjes met de roe mag slaan?  

Zwarte Piet

In de Nederlandse stad Gouda werd de komst van Sinterklaas dit jaar verstoord door ‘antiracisten’.
Hier bij ons is het Abou Jahjah die dat soort toestanden probeert te importeren.
Naar eigen zeggen wil hij ‘alleen maar’ een dialoog opstarten, maar hij dreigt wel meteen naar het gerecht te stappen als zijn deadline niet gerespecteerd wordt.
Dat klinkt niet als ‘het opstarten van een dialoog’, maar eerder als een oorlogsverklaring.
Op Twitter heeft hij het trouwens zelf over de ‘war on Black Pete’.
Wel, die oorlog heeft hij in de sociale media reeds gekregen want hij is er, naar verluidt, met de dood bedreigd.
Wie wind zaait, zal storm oogsten, en ik verdenk Abou Jahjah ervan dat hij precies dat op het oog heeft.
Of zouden er nog mensen zijn die denken dat hij met zijn Movement X werkelijk een burgerrechtenbeweging gestart is die alle vormen van racisme en discriminatie wil bestrijden?
Laten we niet vergeten dat Abou Jahjah een overtuigd moslim is, een voorstander van de sharia, en als ik me goed herinner vindt hij zelfs dat vrouwen in bepaalde gevallen gestenigd moeten kunnen worden.

In de beginselverklaring van zijn Movement X is er geen sprake van de discriminatie van homo’s.
Nochtans is er op dat gebied veel meer werk aan de winkel dan op het vlak van Zwarte Pieten.
Hoeveel Afrikanen zouden zich gekwetst voelen door Zwarte Piet?
Ik zou denken dat ze wel andere problemen aan hun hoofd hebben dan een folkloristische figuur die een paar weken per jaar zijn gezicht zwart maakt om redenen die niets met Afrika of Afrikanen te maken hebben.
Eerlijk gezegd, dat soort gevoeligheden zouden mijn zwarte medemens danig doen dalen in mijn achting, en omdat ik zeker niet racistisch wil zijn, verdenk ik hem er ook niet van.
Ik vraag me dan ook af hoe groot de onvrede is die Abou Jahjah beweert te vertolken met zijn oorlog tegen Black Pete.
Ze verzinkt ongetwijfeld in het niets vergeleken bij de onvrede van homo’s over de agressie van moslimjongeren.

Als Abou Jahjah het werkelijk meent met zijn ‘dialoog’ dan moet hij ook bereid zijn over de homo-kwestie in dialoog te gaan en een aantal ‘folkloristische’ moslimgebruiken in dat verband te herzien.
Het is een kans die Bart De Wever zou kunnen grijpen.
Hij zou bijvoorbeeld kunnen zeggen: ik ben bereid tot een dialoog over Zwarte Piet als Abou Jahjah bereid is om in de beginselverklaring van Movement X ook de discriminatie van homo’s op te nemen.
Het is hoogst onwaarschijnlijk dat Abou Jahjah publiekelijk tegen zijn moslim-achterban in zou gaan, maar stel – bij wijze van gedachtenexperiment – dat hij dat wel zou doen. Hoe zou die dialoog er dan kunnen uitzien?

Abou Jahjah vindt Zwarte Piet racistisch omdat hij duidelijk Afrikaanse kenmerken heeft zoals een zwarte huid, kroezelhaar, rode lippen en grote oorringen.
Grote oorringen? Dat lijkt me een zwak argument want veel blanke vrouwen dragen ze ook.
Rode lippen? Ik moet de eerste Afrikaan nog tegenkomen die rode lippen heeft.
Zwarte huid? Wie tien keer door een schoorsteen op en neer kruipt heeft ook een zwarte huid.
Kroezelhaar dan? Wat Zwarte Pieten doorgaans dragen is geen (pruik van) kroezelhaar, het is krulhaar.
En zelfs als het op een Afro-kapsel zou lijken: welke zwarte draagt tegenwoordig nog zo’n kapsel?
Rode Duivel Fellaini telt niet, want dat is geen zwarte.
Veel blijft er dus niet over van Abou Jahjahs argumenten als je ze één voor één onder het licht houdt.

Laat ons echter welwillend zijn: al die Zwarte-Pietkenmerken samen zouden inderdaad herinneringen kunnen wekken aan de manier waarop Afrikanen hier werden afgebeeld ten tijde van het kolonialisme.
Maar welke moderne Afrikaan heeft dat kolonialisme nog meegemaakt?
Ik kan me voorstellen dat het kolonialisme diepe wonden heeft geslagen in de Afrikaanse ziel, maar moeten die wonden gecultiveerd worden om de rollen om te kunnen draaien en wraak te nemen op de kinderen van de kinderen van de kinderen?
De wereldoorlogen hebben in Europa ook diepe wonden geslagen, maar moeten de Duitsers tot in lengte van dagen boeten voor de zonden van hun voorvaderen? Of de Engelsen? Of de Russen?
Trouwens, heeft het kolonialisme Afrika niet ook voordelen gebracht?
Heeft het het zwarte continent niet ontsloten voor de Westerse beschaving, die blijkbaar zo aantrekkelijk is dat ontelbare migranten naar hier verhuizen?
Laat ons daar ook eens over spreken.

Als Abou Jahjah een dialoog wil aangaan over Zwarte Piet en het kolonialisme, laten we die dialoog dan op een grondige en rationele manier voeren.
Laten we het dan bijvoorbeeld eens hebben over de rol die de moslims hebben gespeeld in de slavenhandel.
Als Afrikanen zich gekwetst voelen door Zwarte Piet, vinden ze het dan ook niet kwetsend om vertegenwoordigd te worden door een notoir moslim, een afstammeling wellicht van de slavendrijvers die hun voorouders als dieren behandeld hebben?
Of speelt dat verleden geen rol?
Maar waarom dan wel het koloniale verleden?
Omdat het een blank verleden is?
En waarom zou een blank verleden erger zijn dan een moslimverleden?
Allemaal vragen die gesteld moeten kunnen worden als mensen werkelijk met elkaar in dialoog willen aangaan.

Stel nu dat wij Vlamingen – ter bevordering van deze dialoog en in de geest van onze christelijke ‘folklore’ – een verzoenend gebaar willen maken.
Stel dat we ons bereid verklaren Abou Jahjah en de zijnen halfweg tegemoet te komen.
We vervangen de oorringen, we vermijden het kroezelhaar en we verven de lippen ook niet meer rood. We maken alleen nog het gezicht van de Piet zwart, alsof hij net uit de schoorsteen komt.
We verwijderen met andere woorden alle elementen die als kolonialistisch zouden kunnen geïnterpreteerd worden.
Zou dat Abou Jahjah tevreden stellen?
Hij heeft al laten verstaan dat hij niet begrijpt waarom alleen het gezicht van Zwarte Piet zwart is.
Als dat zwart van het roet in de schoorsteen komt, waarom zijn dan ook zijn kleren niet zwart?
Het is niet meteen een vraag die getuigt van veel begrip voor de kinderlijke beeldenwereld, maar laat ons verzoenend zijn, laten we Zwarte Piet helemaal in het zwart kleden, en laten we zijn zwarte huid vervangen door een zwarte hoofddoek.
Zou dát beter zijn?
De vraag stellen, is ze beantwoorden.

Nee, ik heb er weinig fiducie in dat Jahjah tevreden zal zijn vóór Zwarte Piet vervangen is door een ‘neutrale’ Piet, dat wil zeggen door een blanke Piet.
Maar een blanke Piet is hetzelfde als géén Piet, want het schoorsteenelement is essentieel in het Sinterklaasverhaal.
En Sinterklaas zonder Zwarte Piet, dat is bijna als Kerstmis zonder het kindje Jezus.
Nee, een ‘war on Black Pete’ dat is hetzelfde als een ‘war on Sinterklaas’.
En waarom zou Abou Jahjah zo’n oorlog willen voeren?
Waarom zou hij het Westerse kinderfeest bij uitstek willen aanvallen?
Omdat hij ‘in dialoog’ wil treden?

Na al die jaren blijft Abou Jahjah onverminderd hameren op het racisme van de Vlamingen, net zoals al zijn moslimcollega’s.
Er kan geen woord van begrip, empathie of waardering vanaf.
Ik wil niet eens over dankbaarheid spreken, bijvoorbeeld voor het feit dat ze hier vrijuit de meest grove kritiek kunnen uiten, iets waar ze in hun thuisland voor veroordeeld of opgehangen zouden worden.
Niets van dat alles, bij geen enkele moslimwoordvoerder.
Steeds weer dezelfde klachten, beschuldigingen en bedreigingen.
En dan moet ik geloven dat Abou Jahjah ‘alleen maar’ in dialoog wil gaan?

De waarheid is dat een dialoog allang niet meer mogelijk is.
Toen Marion van San destijds in opdracht van de Vlaamse regering een rapport maakte waaruit bleek dat de criminaliteit onder allochtonen aanzienlijk hoger lag dan onder autochtonen, moest ze zowat het land ontvluchten.
Nochtans rapporteerde ze alleen maar feiten.
Maar over die feiten – dat wil zeggen over de gewelddadigheid van moslims – was en is nog altijd geen gesprek mogelijk.
De dialoog is al tientallen jaren geleden vervangen door een politiek-correcte propaganda die alle schuld bij de Vlamingen legt.
Aan die propaganda heeft Abou Jahjah altijd enthousiast deelgenomen.
Hij doet dat trouwens nog altijd.
En uitgerekend de man die er volop heeft toe bijgedragen dat een echte dialoog vandaag onmogelijk is geworden, vraagt nu om … een dialoog?

Abou Jahjah vraagt om een dialoog waarvan hij heel goed weet dat die er niet zal komen.
Hij daagt De Wever uit omdat hij weet dat De Wever niks kan doen.
Want stel dat deze ingaat op het voorstel van Abou Jahjah en de dialoog voert zoals hierboven beschreven.
Het zou hem niet veel moeite kosten om Abou Jahjahs bedoelingen te ontmaskeren.
Maar die (ideële) overwinning zou meteen veranderen in een (reële) nederlaag omdat ze overspoeld zou worden door een storm van verontwaardiging in de hele politiek-correcte wereld.
En in de huidige omstandigheden zou het waarschijnlijk niet lang duren voor er geweld van kwam.

Abou Jahjahs ‘war on Black Pete’ is een schijnbeweging.
Het is hem helemaal niet te doen om Zwarte Piet.
Het is hem ook niet te doen om dialoog.

Het Sinterklaasfeest is in feite een beeld van de relatie tussen de autochtoon en de allochtoon.
Vroeger, ten tijde van het kolonialisme, ging het inderdaad om een blanke meester en zijn zwarte knecht.
Maar dat was een tijdsgebonden en materialistische interpretatie die niet alleen niet strookte met de oorspronkelijke (spirituele) betekenis van het feest maar die ook allang niet meer van kracht is.
Sinterklaas en Zwarte Piet zijn vandaag gewoon collega’s.
De Sint is een wat oubollige man geworden die niet echt meer van deze tijd is, terwijl Piet een echte kindervriend is geworden, een ondeugende speelvogel waar geen kind meer bang voor is.
Mooi toch, zou je zeggen?
Een beeld van de ‘multiculturele’ samenleving waarin volwassenen in vrede leven en alle kindertjes gelukkig zijn.
Maar dat is blijkbaar niet wat Abou Jahjah wil.
Anders zou hij niet proberen om dit onschuldige kinderfeest te verstoren.
Wat hij dan wél wil?
Iets zegt me dat hij daarover niet in dialoog zal gaan …